Franse staande Régence klok

Franse staande Régence klok

Prijs: Prijs op aanvraag

Aangeboden door Kollenburg Antiquairs BV



Franse staande Régence klok Franse staande Régence klok Franse staande Régence klok

Een staande klok die opgebouwd is uit drie delen: de basis, het middendeel en de uurwerk-kast.
De basis staat op een losse sokkel, maar die wordt traditiegetrouw tot de basis gerekend. De dubbel gebogen vorm van de klok, “violoné” in het Frans, krijgt extra nadruk door de smalle banden van messing die in het zwarte hout ingelegd zijn en de fraai bewerkte banden van vuurverguld brons daar omheen. De gewelfde hoeken van de klokkenkast zijn beschermd door bronzen bladranken, bladvoluten en acanthusblad.
Op beide zijkanten van de kast en op het front van de sokkel zien we maskers van Hercules met zijn leeuwenkop-helm. Op de basis een reliëf-sculptuur van Minerva.
Het middendeel toont aan de onderkant het beglaasde slingervenster dat door vuurverguld bronzen banden omgeven is. Daarboven, binnen een cartouche, wijnbladeren en druiven en daarboven een masker van Flora. De kap van het uurwerk wordt bekroond door een sculptuur van Victoria. De hele klok is gedecoreerd met fraaie bronzen van blad en ranken in alle mogelijke vormen.

Het uurwerk is gesigneerd op de platine: Andre Furet à Paris. André Furet werd maître horlogier op 20 februari 1691.
Het uurwerk heeft een loopduur van ca. tien dagen. Het gaandwerk met ankergang is voorzien van een repetitiewerk met kwartieren en uren, het slaat de kwartieren op drie bellen en het hele uur op éen bel.
De wijzerplaat van vuurverguld brons toont dertien cartouches. Twaalf cartouches waarbinnen in blauw op wit email in Romeinse cijfers de uren worden aangeven, terwijl daaromheen een buitenste ring met gegraveerde Arabische cijfers de minuten aangeeft. In de dertiende, ronde cartouche worden de seconden aangegeven. Het centrale deel van de wijzerplaat is gedecoreerd met bandwerk en bladranken. De wijzers zijn van geblauwd staal.

Staande klokken waarin de lange slinger en gewichten makkelijk een plaats vinden, werden in het 17e-eeuwse Frankrijk voornamelijk in de provincie vervaardigd. Maar rond 1690 begon men in Parijs staande klokken te maken die men “horloge de parquet” noemde. Ze waren opgebouwd uit drie delen: de basis, het middendeel voor de slinger en het bovenste deel met het uurwerk onder de kap. Wat de vorm betreft verliet men de rechte architectonische lijnen van de klokken die men tot dan toe gemaakt had. Omdat de slinger wat ruimte nodig had, bedacht men een model met zijwaartse uitstulpingen ter hoogte van de slingerlens aan de onderkant van het middendeel. Zo kreeg men een “dubbel-gebogen” klok op een tamelijk hoge basis en dit model noemden de Fransen “violoné”. Het is een model dat tot in het Neoclassicisme het uiterlijk van Franse staande klokken mede heeft bepaald.

Vanaf 1660 kwam in Parijs een geweldige luxegoederen industrie op. De paleizen van de Zonnekoning moesten ingericht worden en daarvoor was wel een en ander nodig. Onder supervisie van Charles Lebrun, de favoriete schilder van de jonge koning, werd een groot aantal handwerkslieden in het Louvre ondergebracht, waar zij “avec privilège du Roy” werkten voor het Franse hof. Onder die handwerkslieden bevonden zich ontwerpers, meubelmakers, wevers, leerbewerkers, klokkenmakers, bronsgieters, spiegelmakers en vele anderen.
Relatief dicht op elkaar wonend en vooral ook werkend, inspireerden zij elkaar en werkten vaak intensief samen. Die samenwerking resulteerde in de enorm hoge kwaliteit van het werk dat men produceerde en dat is iets dat juist vanaf 1690 zichtbaar werd.
De Zonnekoning had een grote voorliefde voor de rijke uitstraling van vuurverguld brons en daarmee werden niet alleen meubels, maar ook klokken rijkelijk gedecoreerd. De “horloges de parquet” boden met hun gewelfde vorm een enorme uitdaging aan de bronswerkers en juist deze staande klokken horen tot het fraaiste dat in de periode 1700-1740 geproduceerd werd.




Literatuur.
Pierre Kjellberg, Encyclopédie de la pendule française du Moyen Age au XXe siècle, Paris 1997.
Hans Ottomeyer & Peter Pröschel, Vergoldete Bronzen, Die Bronzearbeiten des Spätbarock und Klassizismus, München 1986.

Periode
ca. 1720
Signatuur
André Furet à Paris
Referentie
100-249
Afmetingen
245 x 58 x 32 cm

Aangeboden door

Kollenburg Antiquairs BV

Postbus 171
5688 ZK Oirschot
Nederland

+31 499578037
+31 655822218
http://www.kollenburgantiquairs.com/

Gallerie profiel

Ontdek ook


Volg ArtListings


Site by Artimin